Nu het nieuwe seizoen eraan komt, leek het ons een prima idee om even een goed gesprek te hebben met kampioen Richard Pex en zijn copilote Anouck Preda. Hier gaan we.
Richard, een klassieke openingsvraag: hoe is het voor jou begonnen in de rallysport?
“Geloof het of niet, maar ik heb pas een paar jaar geleden, op mijn 58e, mijn debuut gemaakt! Professioneel heb ik ons familiebedrijf in dakwerken en zonne-energie gerund en uitgebouwd. Een herkenbaar verhaal: altijd bezig, altijd druk, en te weinig tijd voor hobby’s en interesses. Toen mijn zonen in de zaak kwamen, en ondertussen de leiding hebben overgenomen, begon het te dagen dat het nu of nooit was. Ik heb altijd gehouden van de paardensport, dus misschien is de stap naar autosport niet zo vreemd. En het moest rally zijn. Circuit is wel leuk, maar uiteindelijk niet zo spannend. Rally is veel uitdagender. Ik ken de familie Verstappen goed, we zijn zowat buren, en heb met veel plezier de steile klim van Max richting F1 gevolgd. Toen Jos plannen maakte om rally te rijden vielen alle puzzelstukken in elkaar. Even later kwam Roger (Hodenius) er nog bij en hadden we een fijne bende om op avontuur te gaan. Want dat was het zeker in het begin.”
Anouck, hoe zit het met jou?
“Wel, ik ben op mijn 19e begonnen!" (lacht) Eigenlijk tegen wil en dank. Ik werkte in een garage waar een rallywagen getest moest worden. Of ik zin had in een ritje? Nou nee, angsthaas die ik ben, er was geen haar op mijn hoofd die eraan dacht om mee te gaan. Maar na veel gepalaver hebben ze me dan letterlijk in de Skoda geduwd. Doodsbang in het begin, maar eens ik dat overwonnen had, ging er een nieuwe wereld voor me open. Zelf rijden zag ik niet meteen zitten, maar navigeren wel. Van het één kwam het ander, en in 2021 maakte ik mijn debuut in de rally van Kasterlee in de Manta A. Daarna in een 911 bij de slowly’s, en vervolgens een hele waslijst: de M3 van Christophe Merlevede, en met Jeroen Vanhoutte achtereenvolgens een Impreza, 208 R2, Lancer Evo en Clio Rally 3. Snel ervaring opdoen heet dat zeker?”
Hoe zijn jullie dan bij elkaar terechtgekomen?
Anouck: “Typisch een verhaal tussen pot en pint. De rallywereld is klein, dus leer je elkaar snel kennen. Het klikte meteen. Tijdens een van de traditionele afterparty’s vonden we voor de grap dat we ooit eens samen een rally moesten rijden, maar dat was toen nog een vage belofte.”
Richard: “Klopt volledig. Die afterparty’s zijn trouwens een extra reden waarom ik zo graag in België rij! En een vage belofte is ook een belofte. Toen Thijs onverwacht moest afzeggen, wilde ik Anouck een kans geven. In de Hemicuda ’24 is de bal dan aan het rollen gegaan. Het liep meteen goed in de wagen: de nota’s kwamen correct en op het juiste tempo, dus we hadden direct vertrouwen.”
Richard, je maakte je rallydebuut meteen met een Rally 2. Hoe verliep dat?
Richard: “Ontzettend spannend kan ik je wel zeggen. Ik had al vaak op circuits gereden, ook veel karting, en tussendoor wat gespeeld met een Mk.2 en enkele Porsches. Ik had natuurlijk eerst ervaring kunnen opbouwen met een kleinere wagen, maar dat kun je net zo goed doen met een Rally 2, zolang je het rustig aan doet in het begin. Mijn eerste seizoen was een stevig leerjaar met de nodige fouten en warme momenten, maar geleidelijk leer je de wagen kennen en verleg je je grenzen. Door veel te rijden doe je ook parcourskennis op, en ik ben uiteindelijk best tevreden met de progressie die we gemaakt hebben, het was ook nodig. Zeker toen die FIRC-titel begon te wenken en we de laatste wedstrijden écht gingen doorduwen tegen die andere Richard (Weatherley). "Een heel mooie bekroning, die zege in de Challenge.”
Hoe zijn jullie bij FIRC terechtgekomen?
Anouck: “Ik ben nu eenmaal Belg, dus ik had er nooit aan gedacht. Maar dankzij een tip van een vriend heb ik het toch eens bekeken. Toen bleek dat een buitenlandse piloot volstond, zijn we ervoor gegaan, Richard zag het meteen zitten.”
Richard: "Klopt. Ik rij alleen voor het plezier en heb weinig zin om te stressen voor een titel. Met jullie VAS, ASAF en BRC kampioenschappen is het in het begin ook wat ingewikkeld. FIRC is meer een kampioenschap onder vrienden als ik het zo mag zeggen. Heel amicaal, en het is fijn om dat hele stel Engelsen te leren kennen. Al werd het einde seizoen toch serieus, want Weatherley zat ons altijd op de hielen. Dit jaar komt hij terug met meer ervaring, dus dat belooft. En naar ik hoor plannen ook de Quigley’s een volledig seizoen. De competitie wordt dus feller, maar ik ga mijn titel zeker verdedigen!”
We weten allemaal waarom Britten en Ieren zo graag naar België komen. Hoe zit dat met een Noorderbuur?
Richard: “Ik bevestig met plezier alles wat over Belgische rally’s verteld wordt. Eerst en vooral is er de erg fijne mentaliteit, noem het gerust jullie typische gemoedelijkheid. Bij ons ligt dat toch anders. Er is altijd een goede sfeer, veel publiek, en natuurlijk het feest achteraf. De band met onze Engelse rivalen, de uitdagende proeven, de variatie aan KP’s als je VAS en ASAF combineert… het zijn allemaal troeven. En ik vind jullie land gewoon erg mooi: de Ardennen, Henegouwen, vooral de streek rond Ieper ook. Bovendien woon ik op amper twee uur rijden van zowat elke wedstrijd. Best handig.”
Met welke wagen rij je trouwens?
“Mijn dagelijkse auto is een Audi RS6, die paarden toch hé! Ik wil gewoon graag overal snel ter plaatse zijn. Ik ben mijn Rally 2 ook gewoon en met mijn rally-Escort moet ik nog iets gaan doen trouwens, al weet ik nog niet wat, waar en wanneer precies.”
Tot slot: hoe zien jullie toekomstplannen eruit?
Richard: “Simpel: geen. Ik rij puur voor de lol en dat blijf ik doen zolang ik er zin in heb. Ik wil nog wel eens een rally rijden in Frankrijk of Spanje of zo, gecombineerd met vakantie. Mijn vrouw ook wat verwennen hé. Ik rij nu twee rally’s per maand en twee weekends thuis, houden zo. Daarnaast blijf ik nog wat rondhangen in de zaak en help ik mijn zoon Stan, die een internationaal karting team runt met behoorlijk wat succes. Zijn rallyprojecten zijn ook puur voor de fun trouwens. Met autosport valt nu eenmaal geen geld te verdienen hé, en een internationale carrière proberen uit te bouwen kost vooral heel veel tijd, die hebben we nu eenmaal niet. Voor zover je al aan de top raakt natuurlijk, er zijn weinig uitverkorenen. Met beide voeten op de grond blijven.”
Anouck: “Voor mij ook geen WRC-ambities, moest je dat gedacht hebben. Ik ben al blij dat ik met een topteam mag rijden. Mijn prioriteit ligt momenteel bij mijn studie, en in de rallysport probeer ik vooral te genieten en fijne herinneringen te creëren. Ik sluit niet uit dat ik me later meer ga focussen op organiseren of meewerken achter de schermen. Ik ben nog jong, en samen met een groep leeftijdsgenoten groeien we stilaan uit tot een nieuwe generatie binnen de rallysport. Ook heb ik veel bewondering voor de straffe madammen die hun plaats opeisen in de rallysport. Hoe meer vrouwelijke inbreng, hoe beter, ik draag zeker mijn steentje bij.”
Dame en heer, bedankt voor dit gesprek en tot binnenkort in de Salamandre.
